عاشقان سیاوش قمیشی

کی تو غربت خیابون قاب خورشید و شکسته

کی تو شهر عشق و رویا شعر نفرین و نوشته

کی برای من تنها کوه غم رو جا گذاشته

کی تو اوج قصه ها منو بی صدا گذاشت

تو کوچ پرنده ها کی تو خوابم پا گذاشت

برای قلبای خسته بگین آسمون بباره

زیره پای پاک بارون یه کسی گلی بکاره

تن زخمی زیر بارون دیگه مرهمی نداره

میشه تن پوشه خیابون چون دیگه جایی نداره

جاده خالی حالا منو رو تنش میکاره

رو تن زخمی جاده کی دیگه پاشو میذاره